Kinderopvang ZON!

Geen zorgen

Tijd om weer eens een stukje te schrijven over ZON! en hoe wij het daar beleven als gezin. Maar… wat speelt er bij ons? Ik breek mijn hoofd. Er is toch wel iets wat ons op dit moment bezig houdt rond één van onze kinderen bij ZON!? Eh.. nee. Daar hebben we gewoon helemaal geen zorgen over.

Dat betekent niet dat er niets gebeurt. Nathan en Jelle zijn weg bij ZON! Delftse Hout. Het vertrek van Nathan kwam voor ons als een donderslag bij heldere hemel, volslagen onverwacht. Terwijl we als gezin juist zo aan hem gehecht waren. Het vertrek van Jelle was voor ons ook slikken (hoewel we hem zijn reis natuurlijk ontzettend gunnen!). Met Jelle had vooral Flynn, onze middelste, een enorme klik. Melle is inmiddels van de dreumesen naar de peuters verhuisd. En hij heeft zich na van Chantal bij de baby’s, vervolgens los moeten maken van Anja bij de dreumesen.

Hele ingrijpende zaken eigenlijk. En toch hebben we er geen zorgen over.

Want de opvolging gaat voor ons naadloos. Bij ZON! Delftse Hout kwam eerst Andrean zaken waarnemen, met ondersteuning van een aantal andere nieuwe gezichten die onmiddellijk het ZON! gevoel uitdroegen. En nu is daar Heidi. Zij straalt al vanaf een paar meter afstand positiviteit uit en introduceert nieuwe spellen waardoor we Rosie en Flynn aan het eind van de dag niet mee naar huis krijgen. En als Flynn het toch een keer moeilijk heeft en eigenlijk had gewild dat we hem eerder kwamen ophalen, dan ontfermt Wil zich over hem, als mentor zijn veilige toeverlaat.

En Melle is ‘op’ Viev en Ivar van de Zonneburcht. Als we aan het eind van de dag vragen hoe zijn dag was, dan heeft hij het hoogste woord over Viev, de boodschappen die ze samen hebben gedaan in de regen, het bezoek aan de paardjes en het voetballen in de kapel.

En wij zijn dus helemaal gerust. Een vriendin, die overweegt om haar kinderen over te plaatsen naar ZON!, vroeg laatst nogmaals naar de veiligheid bij ZON! in het Delftse Hout. Ik kan alleen maar zeggen: Maak je geen zorgen.

Wassen

Wassen

Het is een ritueel dat er langzaam insluipt als je ouder wordt: elke ochtend douchen. Je voelt je fris en je ruikt weer lekker naar zeep en parfum. Maar zoals zo vaak met dingen die lekker en fijn zijn, ze zijn niet altijd even goed voor je. Je huid droogt er vanuit en het maakt je vatbaar voor allerlei ziektes.

Onlangs was het weer in het nieuws. Onze kinderen zijn te schoon. Twee of drie keer douchen per week is vaak genoeg voor kinderen. Elke dag badderen is wel leuk, maar echt niet goed en al dat zeep is nergens voor nodig, want kinderen (en met name baby’s) ruiken van zichzelf al lekker.

Ik kan dat beamen. Ik mag nog graag aan mijn kinderen ruiken. Dan snuffel ik als een malle hond aan die kinderlijfjes terwijl ze mij lachend wegduwen. Het lekkerst ruiken ze als ze een dag naar ZON zijn geweest. De frisse buitenlucht kleeft nog aan de haartjes en als ze kampvuur hebben gemaakt dan ruiken de jasjes daar zo heerlijk naar. Het is de geur van boomhutten, wandelen in de natuur, slootjes, zelfgemaakte heksensoep en kippen. De geur van eindeloos buitenspelen en van stoere dingen doen. De geur van vrijheid.